Dit is de nieuwe realiteit
Wat hier schuurt, is besturingslogica. Wat jarenlang werkte, loopt nu uit de pas. Als leider in positie kun je je geen impliciete sturing permitteren. En dat merk je niet in je agenda. Dat merk je in hoe mensen je volgen.
Je wilt richtinggevend én relevant blijven, zonder jezelf te verliezen.
Dat vraagt iets anders dan meer van hetzelfde. Zolang je dat niet expliciet ziet, optimaliseer je wat je positie langzaam ondermijnt. Niet in zichtbaarheid. Wel in invloed.
En ergens weet je: ik wil niet degene zijn die te laat ziet dat het spel veranderd is.
Dat is het moment waarop paradoxaal leiderschap een strategische noodzaak wordt.









